Wybór autoklawu. |
Kupując autoklaw powinniśmy kierować się zasadą doboru autoklawu do rodzaju wsadów jakie będziemy sterylizować. Nieporozumieniem jest wydawanie pieniędzy na autoklaw np. klasy N w sytuacji gdy materiały, które będziemy sterylizować kwalifikują się jako wsad z wgłębieniami Typu B nie mówiąc już o Typie A. Takie wsady w autoklawie klasy N nie zostaną skutecznie wysterylizowane. Kolejną istotną cechą kupowanego autoklawu jest jego zdolność do skutecznego suszenia wsadów opakowanych. W autoklawach z suszeniem próżniowym (klasa S i B) proces ten przebiega bardzo sprawnie i bezproblemowo dla użytkownika. Po zakończonym procesie sterylizacji wyciągamy z autoklawu doskonale wysuszone pakiety, gotowe do natychmiastowego użycia. W autoklawach klasy najniższej, czyli klasy N nie posiadających suszenia próżniowego zakończenie procesu sterylizacji wsadów opakowanych jest nieskuteczne. Najczęściej pakiety są wilgotne, a w skrajnych przypadkach znajduje się w nich woda ! Producenci tych urządzeń zalecają zazwyczaj w tym przypadku uchylenie drzwi autoklawu i włączenie programu dodatkowego suszenia. Mało tego, że jest, to dość kłopotliwe, to jeszcze szczelność mikrobiologiczna wilgotnych pakietów nie jest zachowana. Kolejną kwestią często pojawiającą się w rozmowach z naszymi klientami jest zdolność autoklawów klasy S do sterylizacji materiałów wgłębionych Typu A, czyli np. końcówek stomatologicznych lub endoskopów. W tym przypadku sprawa jest prosta. Jeżeli producent autoklawu klasy S przeprowadził szczegółowe badania i testy oraz dysponuje stosowną dokumentacją świadczącą, że dany autoklaw skutecznie sterylizuje wsady wgłębione Typu A możemy go w tym celu używać. Prosimy zwrócić uwagę, że nie wystarczy tu dobre słowo sprzedawcy, czy importera. Autoklaw musi posiadać pełną dokumentację przeprowadzonych testów. Skuteczna sterylizacja, to nie tylko ochrona zdrowia pacjenta gabinetu lekarskiego, czy klienta zakładu kosmetycznego ale również ochrona personelu. Norma EN 13060 klasyfikuje materiały podlegające sterylizacji na: 1) Wyrób lity: produkt wykonany z materiału nie porowatego, bez wgłębień i cech, które stanowiłyby większe lub równe utrudnienie dla penetracji pary niż wsad wyrobu wgłębionego typu B. 2) Wyrób wgłębiony typu A: a) z jednej strony otwarta przestrzeń, w której stosunek długości do średnicy wgłębienia jest większy lub równy 1 i mniejszy lub równy 750 (1< L/D< 750) i w której długość wgłębienia jest nie większa niż 1500 mm (L< 1500 mm ) i jednocześnie nie jest wsadem typu B. lub b) z dwóch stron otwarta przestrzeń, w której stosunek długości do średnicy wgłębienia jest większy lub równy 2 i mniejszy lub równy 1500 (2< L/D< 1 500) i w której długość wgłębienia jest nie większa niż 3000 mm (L< 3000 mm ) i jednocześnie nie jest wsadem typu B. 3) Wyrób wgłębiony typu B: a) z jednej strony otwarta przestrzeń, w której stosunek długości do średnicy wgłębienia jest większy lub równy 1 i mniejszy lub równy 5 (1< L/D< 5) i w której średnica wgłębienia jest większa lub równa 5 mm (D> 5 mm) lub b) z dwóch stron otwarta przestrzeń, w której stosunek długości do średnicy wgłębienia jest większy lub równy 2 i mniejszy lub równy 10 (2< L/D< 10) i w której średnica wgłębienia jest większa lub równa 5 mm (D> 5 mm) 4) Wyroby nie wgłębione, to przedmioty, w których stosunek długości do średnicy wgłębienia jest mniejszy od 1. Spróbujmy na bezpośrednim przykładzie obliczyć, do jakiego typu zakwalifikujemy podane poniżej wsady. Musimy pamiętać o tym, że jeżeli wsad jest materiałem wgłębionym Typu A i jednocześnie materiałem wgłębionym Typu B klasyfikujemy go według definicji do wsadu wgłębionego Typu B. Oznacza, to że należy wykonać obliczenia dla obu typów wsadu. Przykład 1. Rurka o długości 40 mm i średnicy 0,8 mm otwarta z dwóch stron. L = 40 i D = 0,8 Sprawdzamy, czy kwalifikuje się do wsadu z wgłębieniem Typu A: Rurka jest otwarta z obu stron tak więc rozpatrujemy przypadek 2b). Stosunek długości (L) do średnicy (D) 40/0,8 = 50, czyli jest większy od 2 oraz mniejszy od 1500. Pierwszy warunek jest spełniony. Długość wgłębienia w naszym przypadku jest równa 40, a 40 < 3000, co oznacza, że spełnił się również drugi warunek. Nasza rurka kwalifikuje się do wsadu z wgłębieniem Typu A. Sprawdzamy, czy kwalifikuje się również do wsadu z wgłębieniem Typu B: Rurka jest otwarta z obu stron tak więc rozpatrujemy przypadek 3b). Stosunek L do D powinien być większy od 2 i mniejszy od 10. Niestety liczba 50 nie mieści się w tym zakresie. Rurka nie jest wsadem z wgłębieniem Typu B. Nasza rurka bez wątpienia klasyfikuje się jako wsad z wgłębieniem Typu A, czyli bezwarunkowo powinna być sterylizowana w autoklawie klasy B. Przykład 2. Rurka o długości 29 mm i średnicy 6 mm otwarta z jednej strony. Sprawdzamy, czy nasza rurka kwalifikuje się do wsadu z wgłębieniem Typu A: Rurka jest otwarta z jednej strony tak więc rozpatrujemy przypadek 2a). Stosunek długości (L) do średnicy (D) 29/6 = 4,8 czyli jest większy od 1 oraz mniejszy od 750. Pierwszy warunek jest spełniony. Długość wgłębienia w naszym przypadku jest równa 29, a 29 < 1500, co oznacza, że spełnił się również drugi warunek. Nasza rurka kwalifikuje się do wsadu z wgłębieniem Typu A. Sprawdzamy, czy kwalifikuje się również do wsadu z wgłębieniem Typu B: Rurka jest otwarta z jednej strony tak więc rozpatrujemy przypadek 3a). Stosunek L do D powinien być większy od 1 i mniejszy od 5. Liczba 4,8 mieści się w tym zakresie. Spełniony jest pierwszy warunek. Średnica wgłębienia naszej rurki jest większa od 5. Drugi warunek również został spełniony. Rurka z przykładu 2 kwalifikuje się również do wsadu z wgłębieniem Typu B. W przypadku gdy wsad jest materiałem wgłębionym Typu A i jednocześnie materiałem wgłębionym Typu B klasyfikujemy go według definicji do wsadu wgłębionego Typu B. |
![]() |